زندگي از قاب نگاه من

آنست که کسی

حتی به قدر لحظه ای

وقت برای حتی گریه هایش ندارد

غریب

آنست که کسی

حتی ثانیه ای تاملی

برای غم های جانکاهش ندارد

غریب

آنست که کسی

حتی به اندازه ی نگاهی

به اندازه ی ذره ای

از دیدگانش میهمان نمی شود

غریب

آنست که حتی

حتی کورسویی در ظلمتش

انتظارش را نمی کشد

غریب آنست

که غربت را منزل می داند

 و غریبی می کند در دیار آشنایان

غریب آنست که

در غربت؛ غم یار می خورد

و یار در وصال غم غربتش را دارد